Zespół niespokojnych nóg - choroba czy „natręctwo”

Przymus poruszania nogami nie jest niebezpieczny, ale bywa bardzo uciążliwy.

Mrowienie, drętwienie, uczucie dyskomfortu i „niepokoju” w nogach – każdy opisuje i odczuwa tę dziwną dolegliwość trochę inaczej. Niemal w 90 proc. dotyczy ona tylko nóg i prowadzi zawsze do tego samego – konieczności poruszania nimi.

Stąd nazwa choroby „zespół niespokojnych nóg”. Objawy nasilają się głównie wieczorem i w nocy, gdy już się położymy do łóżka. Nogi nie pozwalają zasnąć nawet do późnych godzin nocnych.

Reklama

A gdy już się to uda, wybudzają nas regularne „szarpnięcia”, głównie stóp lub kolan. To powoduje, że czujemy się ciągle niewyspane. Gdy w dzień jesteśmy aktywne, wszystkie dolegliwości znikają. Pojawiają się natomiast, gdy długo siedzimy w jednym miejscu, np. w pracy, na koncercie czy w kinie. Wtedy znowu powraca „niepokój” w nogach i przymus, by nimi ruszać.

U co drugiej osoby z zespołem niespokojnych nóg objawy są związane z układem nerwowym

Dlatego trzeba szukać pomocy u neurologa. Dolegliwości mogą być bowiem skutkiem niedoboru dopaminy w mózgu. Jej zadaniem jest m.in. przekazywanie informacji płynących z mózgu do nerwów odpowiadających za poruszanie nogami.

Wówczas, by objawy ustąpiły, potrzebne są specjalistyczne leki regulujące wydzielanie dopaminy. Zespół niespokojnych nóg może ujawnić się w każdym wieku. Z upływem lat symptomy się nasilają. Przyczyną pierwszego „ataku” może być silny stres.

Przyczyną mogą być też inne choroby

Jedną z przyczyn zespołu niespokojnych nóg jest niedobór żelaza w organizmie. Dlatego, gdy podejrzewa się tę chorobę, warto sprawdzić poziom tego pierwiastka we krwi. I czasem jego uzupełnianie wystarcza. Bywa jednak, że wynik badania nie jest dla lekarza miarodajny – może się zdarzyć, że chociaż jest on prawidłowy, specjalista zaleca suplementację żelaza. To dlatego, że przy zespole niespokojnych nóg jego poziom powinien być wyższy niż to określa norma.

Objawy zespołu niespokojnych nóg mogą być następstwem innych chorób i dopiero ich wyleczenie uwalnia od natrętnego przymusu. Jedną z możliwych przyczyn są np. zaburzenia krążenia w nogach czy żylaki. Wtedy ulgę przyniesie naprzemienny – gorący i zimny prysznic nóg wieczorem przed zaśnięciem lub masaże.

Inne choroby, które mogą wywołać objawy zespołu niespokojnych nóg to niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, reumatoidalne zapalenie stawów i cukrzyca. Dolegliwości mogą pojawić się też na skutek przyjmowania niektórych leków, np. antyhistaminowych przy alergii czy przeciwdepresyjnych. Lekarz przepisuje wtedy inne.

Przymus poruszania nogami to objaw napięcia

Nie można wykluczyć, że objawy podobne do tych, jakie występują w zespole niespokojnych nóg, mogą mieć źródło w naszej psychice. Czasem czujemy mrowienie czy drętwienie w nodze i zaczynamy nią bezwiednie poruszać. Dzieje się tak m.in. w sytuacjach lęku, napięcia, gdy przeżywamy stres.

Organizm jest pobudzony i „domaga się” w ten sposób ruchu, który rozładuje napięcie. Podobne odruchy mogą dotyczyć nie tylko nóg, ale i innych części ciała. Np. niektórzy zamiast poruszać nogą, kręcą pasmo włosów. Gesty te mogą nam przeszkadzać, ale zwykle nie zaburzają snu, jak objawy zespołu niespokojnych nóg. Gdy rozwiążemy problemy wywołujące niepokój i nauczymy się radzić sobie ze stresem, przymus poruszania nogami zmaleje lub całkowicie ustąpi.

Możemy poszukać alternatywnych sposobów rozładowania napięcia, np. ugniatanie gumowej piłeczki w dłoni w chwilach podenerwowania. Zdarza się, że osoba, z którą śpimy, skarży się, że w nocy poruszamy nogami, kopiemy. Nie musi oznaczać to choroby, ale być reakcją na nasze sny. Gdy nam się śni, np. że uciekamy, poruszamy nogami. Jeśli takie sny zdarzają się często, ruchy nóg powtarzają się nawet co noc. Jest to także pewien sposób rozładowywania napięcia. Bezwiedne poruszanie nogami bywa też sygnałem, że zbyt długo przebywamy w jednej pozycji.

Dr n. med. Beata Tarnacka , neurolog

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Świat kobiety

Zobacz również

  • Sposób na bolące afty

    Wyglądają jak białe plamki na błonie śluzowej jamy ustnej. W gruncie rzeczy są to jednak owrzodzenia i mogą się umiejscowić na wewnętrznej powierzchni warg, na podniebieniu, na języku lub wokół... więcej