Skąd ten piekący ból żołądka?

Początek wiosny, niestety, nie jest dla wszystkich przyjemny. Właśnie teraz możesz mieć ataki wrzodów. Odpowiedzialna za ten stan bakteria Helicobacter pylori rozmnaża się o tej porze, powodując przykre dolegliwości. Jak rozpoznać chorobę i przeżyć z nią święta?

Reklama

Objawy schorzenia zależą od lokalizacji wrzodu i wieku chorego. Wielu pacjentów, zwłaszcza starszych, ma niewielkie dolegliwości. Najbardziej typowy jest ból umiejscowiony pośrodku brzucha, poniżej mostka, nad pępkiem.

Chorzy opisują go jako pieczenie, palenie, czasem uczucie głodu. Mogą mu towarzyszyć mdłości, odbijanie, zgaga, nawet wymioty. Niestety, tylko u połowy chorych dolegliwości bywają typowe, dlatego chorobę nie tak łatwo zdiagnozować.

Dla wrzodów żołądka charakterystyczne jest nasilenie bólu po jedzeniu. Wtedy właśnie pojawiają się wzdęcia, nudności i wymioty. Przy chorobie dwunastnicy atak następuje wkrótce po przebudzeniu, a posiłek łagodzi go na 2-3 godziny.

Przyczyną bólu mogą być nie tylko wrzody, ale też niewielkie nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy (to też wrzody, tyle, że małe i płytkie). Trzeba je leczyć, by nie przekształciły się w typową chorobę wrzodową.

Szybko i skutecznie

Obecnie powszechnie przyjętym sposobem leczenia choroby wrzodowej jest eradykacja. Polega na podawaniu tzw. inhibitora pompy protonowej, zmniejszającego wydzielanie kwasu solnego prawie do zera (np. omeprazolu).

Jednocześnie należy zażywać dwa antybiotyki: (klarytromycynę oraz amoksycylinę lub metronidazol). Już zaledwie po tygodniowej kuracji chory zapomina o dolegliwościach! Przez następne 2 tygodnie podaje się jeszcze raz dziennie inhibitor pompy protonowej.

Ten bezpieczny i szybki sposób walki z wrzodami zmniejszył do pojedynczych przypadków konieczność operacji. W chorobie wrzodowej nadal stosowane są inne leki – preparaty zmniejszające wydzielanie kwasu solnego (np. famotydyna) i przyspieszające gojenie się wrzodów (np. ventrisol).

Chorzy mogą również stosować doraźnie środki neutralizujące kwas solny, tzw. mleczka (np. maalox, alugastrin, rennie). Dostępne są bez recepty.

Warto jednak pamiętać, że wspomnianych leków nie powinno się nadużywać. Najlepiej stosować 1-2 łyżki stołowe lub 2-4 tabletki od jednej do trzech godzin po każdym posiłku (taką samą dawkę przed snem).

Co można jeść?

Nie ma twardych dowodów na to, że jakakolwiek dieta przyspiesza gojenie lub zapobiega nawrotom choroby. Owszem, trzeba eliminować pewne potrawy, ale właściwie tylko te, które nasilają dolegliwości.

Z menu powinno się wykreślić kwaśne soki, kawę, a także wszelkie ostre i tłuste pokarmy, także te tradycyjne świąteczne: m.in. jajka w majonezie, sałatkę jarzynową, pasztety, boczek, kiełbasę itp. Należy też odstawić tytoń.

Okazuje się jednak, że mleko, które dawniej było podstawą leczenia, zwiększa jeszcze wydzielanie kwasu solnego. Nie ma natomiast dowodów, że alkohol opóźnia gojenie wrzodów. Ponieważ jednak aktywizuje wydzielanie kwasu, dlatego, jeśli już, lepiej pić go w małych porcjach i rozcieńczony.

By potwierdzić istnienie wrzodów, należy wykonać gastroskopię. Badanie nie jest przyjemne, ale dokładne. Najpierw jednak można zrobić test na obecność bakterii. Do kupienia w aptece za ok. 40 zł.

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Telemax
Więcej na temat:

Zobacz również

  • Niespokojne nogi

    Nie możesz spać, bo wciąż ruszasz nogami? Przyczyną może być niedobór żelaza, niewydolność nerek czy cukrzyca. Jednak w 50 proc. objawy związane są z układem nerwowym. więcej