Nadmierna tkliwość piersi

Winne są nie tylko hormony, lecz także tryb życia, jaki prowadzimy.

Ból piersi wywołuje u wielu kobiet nie tylko poczucie dyskomfortu, lecz także strach, gdyż jest kojarzony z obecnością guza.

Reklama

Tymczasem najczęstszą przyczyną tego typu dolegliwości stanowią zmiany hormonalne. To w ich wyniku w drugiej połowie cyklu piersi stają się bardziej tkliwe – w tkance gruczołowej gromadzi się wtedy więcej wody, piersi są napięte, obrzmiałe, wrażliwe na ból, a brodawki – twarde.

Mastalgia

Tkliwość, a nawet bolesność piersi przed miesiączką, na które skarży się wiele kobiet, to jeden z objawów PMS (zespołu napięcia przedmiesiączkowego). Aż 30 proc. pań odczuwa obrzmienie i tkliwość piersi dłużej niż pięć dni w miesiącu. U niektórych utrzymują się one nie tylko w drugiej fazie cyklu, ale ustawicznie. U większości ustępują jednak z nadejściem miesiączki.

Najczęściej przyczyną bolesności piersi jest mastalgia (może być cykliczna lub niecykliczna). Aż u 70 proc. kobiet mamy do czynienia z mastalgią cykliczną występującą w drugiej fazie cyklu. Jest spowodowana – podobnie jak inne objawy PMS: rozdrażnienie, bóle głowy, wahania nastroju – zaburzeniem równowagi między estrogenami, których poziom jest za wysoki, a progesteronem, którego stężenie jest niskie, lub za wysokim poziomem prolaktyny.

Przypuszcza się, że mastalgia niecykliczna ma związek nie tylko ze zmianami hormonalnymi, lecz także ze sposobem odżywiania, stresem i paleniem papierosów.

Mastopatia

U prawie połowy kobiet między 35. a 50. rokiem życia bóle piersi są spowodowane łagodnym schorzeniem sutka, czyli mastopatią (mastosutek, patio-patologia), zwaną też dysplazją piersi lub zwyrodnieniem włóknisto-torbielowatym.

Mastopatia stanowi 50 proc. wszystkich łagodnych zmian w piersiach. W jej przebiegu dochodzi do zmian zwyrodnieniowych tkanki gruczołowej i tłuszczowej, tworzą się torbiele (pęcherzyki wypełnione płynem) i wyczuwalne są nieregularne bolesne zgrubienia i nierówności, które mogą się zmniejszać lub powiększać, samoistnie znikać, a potem pojawić się w nowym miejscu.

Powodują ból, ponieważ uciskają jego receptory w tkance gruczołowej piersi. Przyczyną dysplazji są zmiany hormonalne, związane nie tylko z wydzielaniem estrogenu, progesteronu, gestagenów i prolaktyny, ale np. z zaburzeniami wydzielania hormonów tarczycy.

Nie bez znaczenia są też czynniki genetyczne. Bolesność piersi może także być skutkiem ubocznym antykoncepcji hormonalnej – jeśli pojawi się w ciągu trzech miesięcy od rozpoczęcia ich zażywania, należy poprosić ginekologa o zmianę leku na inny. Ważny biustonosz

W te dni, kiedy piersi są szczególnie wrażliwe, zamiast uciskającego biustonosza z fiszbinami warto zakładać stanik podtrzymujący. Można w nim nawet spać, ponieważ czasami np. przewrócenie się z boku na wznak czy zmiana pozycji z leżącej na siedzącą powoduje silny ból. Rozciągnięty stanik nie jest dobrym rozwiązaniem – nie podtrzymuje odpowiednio piersi, więc nie redukuje bólu.

Co przyniesie ulgę?

Obrzmienie piersi zmniejszą okłady. Można przykładać liście białej kapusty lub kostki lodu owinięte w woreczek i ręcznik (jednorazowo nie na dłużej niż 10 minut). Doraźną ulgę przyniesie masaż – podczas brania prysznica należy masować namydlone piersi łagodnym ruchem, od środka klatki piersiowej w kierunku pach.

Jeśli dolegliwości związane z nadmierną tkliwością piersi są bardzo uciążliwe, lekarz może przepisać leki.

Najpierw zleci zbadanie poziomu hormonów (estradiolu, progesteronu, hormonu folikulotropowego FSH, lutropiny LH i prolaktyny), a potem zaordynuje terapię.

Polega ona na zablokowaniu niekorzystnego działania estrogenów. Stosuje się tabletki antykoncepcyjne blokujące wydzielanie gonadotropin przez przysadkę (co powoduje zmniejszenie produkcji estrogenów w jajnikach) lub podaje się gestageny (hormony z grupy progesteronu), bo one „osłabiają” działanie estrogenów w organizmie.

Gestageny najlepiej stosować bezpośrednio na skórę, w postaci plastrów, żelu, roztworu, bo wtedy ich działanie jest skuteczniejsze (mają wyższe stężenie w piersi niż wówczas, gdy są przyjmowane doustnie).

Czasem podaje się leki moczopędne zmniejszające obrzęki. Stosuje się ponadto leki naturalne zmniejszające ból i obrzmienie piersi, witaminy A, E i B, preparaty magnezu i cynku.

Mastopatia utrudnia wykrycie podczas samobadania podejrzanego zgrubienia czy guzka. Ryzyko zezłośliwienia zmian mastopatycznych jest niewielkie, wzrasta czterokrotnie tylko u kobiet z dysplazją atypową (to 4–10 proc. wszystkich pań z mastopatią).

Dlaczego warto ćwiczyć?

Co najmniej tydzień przed miesiączką ćwicz regularnie co drugi dzień, a najlepiej codziennie. Dzięki temu obniżysz poziom hormonów stresu, które zwiększają bolesność piersi, a także zmniejszysz ilość płynów, co przeciwdziała obrzękom.

A endorfiny, które organizm wytwarza, kiedy jesteśmy aktywni fizycznie, poprawią samopoczucie i zmniejszą odczuwanie bólu. Aktywność fizyczna może przybierać różne formy – ważne, by miała charakter relaksujący, tak jak np. spacer, pływanie w basenie czy jazda na rowerze.

Ze względu na tkliwość piersi należy unikać takiej aktywności, która wymaga gwałtownych zrywów i skoków.

Zioła i suplementy

Pomocny jest olej z wiesiołka, który zawiera kwas gamma-linolenowy pomagający wyrównywać poziom hormonów i zmniejsza nadwrażliwość piersi.

Trzymiesięczna kuracja (4 razy dziennie po 2 kapsułki) powinna przynieść odczuwalne efekty.Mniszek lekarski działający moczopędnie wspomaga wydalanie wody z organizmu, co przeciwdziała powstawaniu obrzęków i obrzmieniu piersi.

Torebkę sproszkowanego korzenia mniszka zanurzamy w szklance wrzątku na 10 minut, wypijamy dwa razy dziennie po posiłku.

Można też zmieszać liście przewrotnika, pokrzywy i mniszka, łyżeczkę mieszanki zalać wrzątkiem i zostawić na 10 minut pod przykryciem. Pić trzy filiżanki dziennie.

Kiedy do lekarza?

Raz na rok należy robić USG piersi, a po ukończeniu 40 lat – raz na rok mammografię. Bez zwłoki należy zgłosić się do lekarza, jeżeli: ból występuje tylko w jednej piersi, podczas samokontroli piersi wyczuwamy w nich zgrubienie, którego wcześniej nie było, a które nie znika po miesiączce, występuje wyciek z brodawki (np. krwi lub ropy), brodawka jest wklęśnięta, chociaż wcześniej taka nie była, lub skóra wokół niej się marszczy, wygląda, jakby była „wciągnięta”, węzły chłonne pod pachami są powiększone, są trudno gojące się zmiany skórne, np. ropne, zaczerwienienie lub gorączka piersi.

Kilka rad odnośnie diety

Co szkodzi? Dwa tygodnie przed miesiączką zmniejsz spożycie soli i sodu, bo zatrzymują wodę. Ogranicz substancje pobudzające: kawę, herbatę, alkohol, a także sery i marynaty.

Zrezygnuj z niezdrowych tłuszczów trans (ciastka, słodycze). Co pomaga?

Dieta ma być niskotłuszczowa, a przy tym zawierać zdrowe nienasycone kwasy tłuszczowe (ryby, oleje).

Warto jeść soję (zawiera fitoestrogeny – roślinny odpowiednik hormonów), produkty z błonnikiem (owoce, warzywa, zwłaszcza strączkowe), wit. E (ziarna, oleje) i B6 (awokado).

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Życie na gorąco
Więcej na temat:

Zobacz również

  • Staw biodrowy do wymiany?

    Wstawienie sztucznych elementów w miejsce naturalnego stawu najczęściej jest konsekwencją rozwoju choroby zwyrodnieniowej biodra (koksartrozy) lub złamania szyjki kości udowej. Ale dlaczego do tego... więcej