Interpretacja wyników badań - normy. Jakie choroby może wykryć badanie krwi

Krwinki czerwone (RBC) - erytrocyty. Norma: 3,9 - 5,6 mln/mm sześcienny. Podstawowy składnik krwi

Reklama

Odpowiadają za dostawę tlenu do komórek i odprowadzanie z nich dwutlenku węgla. Na ich podstawie określa się również grupę krwi.

Za dużo: świadczy o niedotlenieniu wynikającym, np. z chorób płuc, wad serca, nowotworów.

Za mało: to objaw anemii spowodowanej brakiem żelaza, a także witaminy B12 lub kwasu foliowego (złe przyswajanie tych substancji) lub tzw. niedokrwistości rzekomej.

Niedobór czerwonych krwinek powoduje także utrata krwi wywołana np. krwawieniem z wrzodów żołądka lub dwunastnicy.

Niedokrwistość występuje u wielu kobiet w trzecim tryme strze ciąży. Objawem niedo boru erytrocytów jest m.in. uczucie ciągłego zmęczenia.

Hemoglobina (HGB) - norma: 11,5-15,5 g/dl

To substancja nadająca zabarwienie krwi

Jej główną rolą jest dostarczanie tlenu do komórek.

Za dużo: świadczy o odwodnieniu organizmu, nadkrwistości pierwotnej oraz wtórnej (czerwienicy). Wzrost stężenia hemoglobiny sprzyja rozwojowi zakrzepicy, która często zdarza się u osób w starszym wieku.

Za mało: wskazuje na niedokrwistość, anemię oraz nadmiar wody w komórkach i tkankach.

Hematokryt (HCT). Norma: 37-47%

Stosunek objętości krwinek do objętości krwi. Wzrasta, gdy krew jest za gęsta; maleje, gdy jest za rzadka.

Za dużo: wysoki wskaźnik może być objawem odwodnienia organizmu (np. u kobiet w ciąży) i czerwienicy. To ostatnie schorzenie może wywołać zakrzepicę, która grozi udarem mózgu lub zawałem.

Za mało: sygnalizuje anemię albo choroby szpiku.

Objętość krwinek czerwonych (MCV). Norma: 86-96 fl

To średnia objętość krwinek czerwonych

Niekiedy organizm produkuje więcej czerwonych krwinek, ale o mniejszej objętości. Rekompensuje to niedobory ilościowe hemoglobiny.

Za dużo: wynik może wskazywać na anemię wywołaną niedoborem witaminy B12, kwasu foliowego albo nadmier nym spożyciem alkoholu.

Za mało: krwinki czerwone są zbyt małe w stosunku do normy. Taki stan jest spowodowany przez niedobór żelaza. Jego uzupełnienie powoduje powrót MCV do prawidłowych wartości.

Hemoglobina w krwince czerwonej (MCH). Średnia masa hemoglobiny w krwince czerwonej. Norma: 26-32 pg

Dane pomocne przy diagnozowaniu rodzaju i przyczyn anemii.

Za dużo lub za mało: na podstawie tych wyników lekarz wie, co podawać pacjentowi: kwas foliowy, żelazo, witaminę B12. Albo też szuka przyczyny niedokrwistości gdzie indziej (silne krwawienie wywołane wrzodami żołądka, dwunastnicy, choroba nowotworowa, zatrucie ołowiem, czyli ołowica).

(MCHC) Stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej. Norma: 31-36 g/dl

Podobnie jak masa hemoglobiny to informacje pomocne przy diagnozowaniu i leczeniu anemii.

Za dużo lub za mało: tak samo jak w przypadku MCH.

Współczynnik wielkości erytrocytów (RDW). Norma: 11,5-14,5%. Zróżnicowanie objętości krwinek czerwonych

Precyzuje informacje niezbędne przy leczeniu anemii.

Za dużo: wartość ta wzrasta w niedokrwistości z niedoboru żelaza. Pojawia się także po utracie krwi lub leczeniu witaminą B12 albo kwasem foliowym.

Za mało: u osób z anemią.

Krwinki białe (WBC) - leukocyty. Norma: 4,1-10,9 tys./l

Sojusznicy w walce z chorobotwórczymi wirusami oraz bakteriami

Stanowią najważniejszą broń układu odpornościowego. Atak niebezpiecznych dla nas drobnoustrojów powoduje szybki wzrost poziomu leukocytów, które niszczą agresorów.

Za dużo: sygnalizuje wzmożoną reakcję obronną organizmu i świadczy, że jest w nim stan zapalny. Ale może też wskazywać na chorobę nowotworową.

Liczba białych krwinek wzrasta także: w trakcie ciąży, przy intensywnym wysiłku fizycznym, długotrwałym albo nadmiernym stresie, a nawet po wielogodzin nym przebywaniu na słońcu.

Za mało: główne przyczyny wywołujące ten stan (czyli leukopenię) to przewlekłe choroby krwi oraz szpiku kostnego. Wśród innych powodów są ostre i przewlekłe zatrucia substancjami chemicznymi, niektórymi lekami.

Na liście przyczyn znajdują się też zakażenia wirusowe, niedobory witamin, przewlekłe choroby wątroby, ciężkie niedożywienie lub przewlekły stres.

Limfocyty (LYM, LYMPH). Norma 20-45 %. Rodzaj białych krwinek

Wytwarzają przeciwciała, które unieszkodliwiają drobnoustroje.

Za dużo: ich poziom wzrasta w trakcie zapaleń wirusowych, ale także przy chłoniakach, przewlekłej białaczce limfocytowej, szpiczaku mnogim (nowotworze szpiku kostnego). Wzrost liczby limfocytów towarzyszy chorobom zakaźnym wieku dziecięcego, a u dorosłych nadczynności tarczycy.

Za mało: może wskazywać na AIDS. Niekiedy, chociaż rzadko – na inne infekcje wirusowe.

Monocyty (Mono). Norma 2-6%. Rodzaj białych krwinek

Atakują bakterie i hamują ich rozwój.

Za dużo: może być spowodowane mononukleozą zakaźną bądź gruźlicą, kiłą, brucelozą (chorobą odzwierzęcą). Na liście przyczyn znajdują się także zapalenie wsierdzia (stan zapalny błony wyściełającej serce), dur brzuszny, zakażenia pierwotniakami. Wzrost liczby monocytów pojawia się również w chorobach jelit i nowotworowych, np. białaczce.

Za mało: może być skutkiem toczącej się w organizmie przewlekłej infekcji lub długotrwałego stosowania niektórych leków, np. glikosterydów używanych przy różnych przewlekłych stanach zapalnych.

Granulocyty (NEUT, EOS, BASO). Norma NEUT: 50-70%, EOS: 1-5%, BASO: 0-1%. Rodzaj białych krwinek.

Granulocyty dzielą się na obojętnochłonne (NEUT), kwasochłonne (EOS) i zasadochłonne (BASO).

Za mało NEUT, EOS, BASO: świa dczy o infekcji wirusowej, bakteryjnej, nowotworze.

Za dużo NEUT: podstawowe przyczyny to zakażenia bakteryjne, choroby reumatyczne, grzybica, białaczka, krwawienia, palenie.

Za dużo EOS: może być oznaką chorób alergicznych (astma, atopowe zapalenie skóry) i pasożytniczych.

Za dużo BASO: podwyższony poziom pojawia się w trakcie stosowania np. doustnych środków antykoncepcyjnych. Może również świadczyć o różnych procesach chorobowych: alergicznych, chorobach krwi.

Trombocyty (PLT) - płytki krwi. Norma 150 000 - 400 000 ųl. Czynnik krzepnięcia krwi.

Przyczyniają się do krzepnięcia krwi, gojenia się ran i rozpuszczania skrzepów (fibrynolizy). Jej cząsteczki sklejają się i dzięki temu w danym miejscu powstaje siateczka wypełniająca uszkodzenia. Płytki krwi odgrywają ważną rolę w tworzeniu skrzepów.

Za dużo: taki stan towarzyszy np. przewlekłym zakażeniom organizmu, pojawia się przy znaczącym niedoborze żelaza. Przy wartości wyższej niż 600 000/ųl mówi się o tzw. nadpłytkowości samoistnej, czyli chorobie szpiku kostnego spowodowanej nadprodukcją płytek krwi.

Ta nadprodukcja płytek może prowadzić do zwiększonego ryzyka zakrzepów i krwawienia. Wzrost liczby płytek występuje także po operacji usunięcia śledziony oraz po dużym wysiłku fizycznym.

Za mało: spadek poniżej normy może być spowodowany uszkodzeniem szpiku kostnego, czyli miejsca, w którym płytki krwi są wytwarzane. Może być również skutkiem nadużywania alkoholu, niektórych leków, w tym przeciwbólowych, oraz antybiotyków. Szczególnie niebezpieczne jest spadek poziomu poniżej 50 000/ųl.

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Chwila dla Ciebie

Zobacz również

  • Sposób na bolące afty

    Wyglądają jak białe plamki na błonie śluzowej jamy ustnej. W gruncie rzeczy są to jednak owrzodzenia i mogą się umiejscowić na wewnętrznej powierzchni warg, na podniebieniu, na języku lub wokół... więcej