Naturalne leki według receptur św. Hildegardy

Coraz więcej specjalistów przyznaje, że dawne klasztorne kuracje i dziś mogą nam skutecznie pomóc!

Reklama

Czy wiesz, że leki syntetyczne to wymysł ostatnich 200 lat? Wcześniej ludzie dbali o swoje zdrowie za pomocą naturalnych sposobów – i z bardzo dobrym skutkiem! Wiele leczniczych kuracji zostało opracowanych w zaciszu klasztornych murów. Bardzo zasłużona pod tym względem była św. Hildegarda z Bingen.

Ta żyjąca przed wiekami zakonnica jest autorką zbioru przepisów na leki wytwarzane z ziół, owoców oraz warzyw. Wymyślone przez nią medykamenty mogą nam skutecznie pomóc, zarówno przy typowo kobiecych dolegliwościach (np. zespole napięcia przedmiesiączkowego, zapaleniu pęcherza), jak i np. chorobach tzw. cywilizacyjnych (np. miażdżycy, depresji). Oto proste przepisy na uzdrawiające kuracje.

Bukwica złagodzi objawy PMS

Choć w oczy rzucają się purpurowe kwiatuszki, to niepozorne listki mają wyjątkowo uniwersalne właściwości. Pomagają przy zespole napięcia przedmiesiączkowego i silnych menstruacjach, ale także bólach nerek oraz depresji.

Recepta na lek: 5 łyżek suszonych, rozdrobnionych liści bukwicy mocz przez noc w 1 l czerwonego wina; wino przecedź do butelki.

Zastosowanie: Pij mały kieliszek 3 razy dziennie, przez 2–3 miesiące.

Wszewłoga oczyści jelita i żołądek

Nie bez przyczyny św. Hildegarda mawiała o wszewłodze górskiej, że to „lek cenniejszy od złota”. Ziółko to skutecznie pomaga pozbyć się niestrawionych resztek pokarmu, toksyn i grzybów z układu pokarmowego. A im mniej takich „mieszkań ców” w żołądku i jelitach, tym lepiej dla naszego zdrowia! Wszewłoga wspomaga również odbudowę pożytecznej mikroflory (np. po antybiotykoterapii lub diecie odchudzającej). Sprawdza się także przy atakach migreny.

Recepta na lek: W zielarni kup gotową mieszankę wszewłogi górskiej, galgantu, lukrecji i cząbru ogrodowego. 1,5 kg gruszek umyj, obierz ze skórki, pokrój w małe kawałki i ugotuj na miękko w małej ilości wody. Ugotowane gruszki dobrze zmiksuj, wymieszaj z 200 g miodu naturalnego i 100 g mieszanki ziołowej. Przełóż do słoiczków i przechowuj w lodówce.

Zastosowanie: Codziennie stosuj 1 łyżeczkę rano przed śniadaniem, 2 łyżeczki w południe po obiedzie i 3 wieczorem – przez 4–6 tygodni.

Kasztany jadalne – przysmak dla układu nerwowego

Dawniej zajmowały bardzo ważne miejsce w jadłospisie mieszkań ców krajów śródziemnomorskich. Potem zastąpiono je ziemniakami. A szkoda, bo są bardzo zdrowe! Zawierają m.in. kwas maślany GABA, który ma korzystny wpływ na mózg, działa antystresowo, przeciwlękowo i odprężająco. Dodatkowo łagodzi różne bóle, likwiduje skurcze żołądka (na tle nerwowym) i obniża ciśnienie krwi.

Jest również pomocny w stanach osłabienia i wycieńczenia organizmu oraz przy spadku odporności. Kasztany mogą dostarczyć także wielu składników mineralnych (np. cynk, magnez, mangan, miedź, potas, wapń, żelazo) i witamin (np. A, B, C, E).

Dla zdrowia: Jedz codziennie 3–5 kasztanów (surowych, gotowanych lub pieczonych), nawet przez kilka miesięcy. Możesz także przygotować sobie deser z 3 łyżek mączki kasztanowej i 5 łyżek miodu naturalnego. Jadaj go 2–3 razy w tygodniu.

Orkisz – idealny na wiele bolączek!

Św. Hildegarda uważała, że należy jadać go w każdym posiłku! Według niej to najzdrowszy i najbardziej uniwersalny pokarm, który korzystnie wpływa na cały organizm – działa krwiotwórczo i regenerująco, a także rozgrzewa, natłuszcza i... rozwesela. Dzisiaj wiadomo, że zboże to jest bogate w białko, nienasycone kwasy tłuszczowe, błonnik, witaminy (m.in. B, PP) i krzem.

Dieta orkiszowa jest pomocna przy wszystkich schorzeniach układu pokarmowego. Pomaga obniżyć gorączkę (np. przy grypie lub innej chorobie zakaźnej). Uwaga! Jeśli stosujesz produkty orkiszowe w celach leczniczych, wybieraj te, które nie zawierają w swoim składzie domieszek innych zbóż, ziaren lub warzyw.

Pietruszka doda sił sercu

Niby zwykła natka, a jak może wspomóc pracę mięśnia serco- wego! Zapobiega jego osłabieniu (np. po grypie), kołataniu i bólom (np. spowodowanym stresem). Działa pobudzająco na nerki i jest moczopędna. Poprawia funkcjonowanie krwioobiegu, pomaga pozbyć się zastoju żylnego oraz obrzęków (np. nóg). Pietruszka zwiększa też wydzielanie śliny oraz produkcję soku żołądko wego, przez co przyczynia się do lepszego trawienia pokarmów.

Recepta na lek: 10 gałązek świeżej natki zalej 2 łyżkami octu winnego i 1 l czerwonego wina, gotuj 5 minut. Dodaj 150 g miodu i gotuj kolejne 5 minut (gotowanie sprawia, że z połączenia pietruszki i miodu powstaje bardzo skuteczny glikozyd nasercowy, czyli związek zwiększający siłę skurczu mięśnia sercowego, a równocześnie obniżający częstość tego skurczu); przecedź i wlej do butelek. Przechowuj w ciemnym i chłodnym miejscu. zastosowanie Pij mały kieliszek 2–3 razy dziennie przez 2–3 miesiące.

Bluszczyk usprawni pracę ukł. moczowego

Jest niezastąpiony, gdy trzeba zwalczyć infekcję pęcherza, pozbyć się chorobotwórczych bakterii, odkazić i zregenerować śluzówkę. Usprawnia oddawanie moczu. Jest także żółciopędny, wspomaga leczenie schorzeń wątroby oraz stanów zapalnych dróg żółciowych.

Pomoże również przy bólu gardła, ucha lub piersi. dla zdrowia Sproszkowany bluszczyk kurdybanek dodawaj jako przyprawę do gotowanych pokarmów.

Recepta na lek: 3 łyżki ziela zalej 100 ml wody i gotuj przez ok. 3 min; odsącz ziele i ciepłe szybko włóż do lnianego woreczka (uważaj, by się nie poparzyć).

Zastosowanie: Raz dziennie przykładaj woreczek z zielem do szyi (przy infekcji gardła), ucha (przy stanie zapalanym, a także niedosłyszeniu i szumach) lub piersi (np. przy zespole napięcia przedmiesiącz kowego), okrywaj ręcznikiem frotowym i trzymaj 20–30 minut.

Macierzanka koi podrażnioną skórę

Przez św. Hildegardę była uważana za zioło „dermatologiczne” – odkażające i ściągające, łagodzące stany zapalne, podrażnienia i zaczerwienienia. Ale także odżywcze dla mózgu.

Dla zdrowia: Dodawaj sproszkowaną macierzankę piaskową do potraw (np. zup). Z wymieszanej z wodą i tartą bułką możesz też zrobić ciasteczka.

Koper poprawi stan cery

Znamy go przede wszystkim z korzystnego wpływu na układ pokarmowy, przeciwdziałania zgadze i wzdęciom, a także nadkwasocie i chorobie wrzodowej. Św. Hildegarda odkryła jeszcze inne jego właściwości.

Może być pomocny przy problemach z cerą (np. wypryskach, brzydkim kolorycie) oraz nieprzyjemnym zapachu z ust (np. z powodu zaburzeń trawienia) i potliwości ciała.

Recepta na lek: 1 łyżkę stołową owoców kopru włoskiego zalej szklanką wrzątku, trzymaj pod przykryciem 20 min; odcedź.

Zastosowanie: Przy zgadze i wzdęciach pij herbatkę z kopru 2–3 razy dziennie, dla ładnej cery – raz dziennie.

Pokrzywa ukoi obolałe mięśnie oraz stawy

Można ją stosować przy dolegliwościach spowodowanych przeciążeniem, urazem ale także np. chorobą zwyrodnieniową lub reumatyzmem.

Pomaga także przy uszkodzeniach skóry wywołanych cukrzycą oraz stanach zapalnych żył.

Recepta na lek: Sok z pokrzywy (np. z apteki lub świeżo wyciśnięty z wiosennych pędów) wymieszaj pół na pół z przegotowaną, ostudzoną wodą. Roztworem napełnij butelkę z rozpylaczem.

Zastosowanie: Roztworem popsikaj obolałe kończyny i ułóż na nich nasączone nim ręczniki; trzymaj nogi w górze przez 20–30 min; powtarzaj zabieg przez 3 dni, 4 i 5 dnia wcieraj w skórę czysty sok.

Iglica przegoni przeziębienie

Ziółko to jest zasobne w witaminę C (zawiera jej aż 600–650 mg w 100 g, czyli sześciokrotnie więcej, niż dziennie potrzebujemy). Występują w nim także kwas cytrynowy i jabłkowy oraz flawonoidy.

Wszystkie te składniki są zbawienne dla organizmu, gdy dopada nas przeziębienie lub grypa. Przychodzą z pomocą także wtedy, gdy trzeba poprawić przemianę materii oraz wzmocnić naczynia krwionośne i przeciw działać rozwojowi miażdżycy.

Recepta na lek: 40 g suszonych, rozgniecionych w moździerzu lub zmielonych w młynku do kawy liści iglicy pospolitej zmieszaj z 35 g sproszkowanego krwawnika pospolitego i 25 g gałki muszkatołowej.

Zastosowanie: W razie infekcji stosuj łyżeczkę mieszanki w kubku grzanego wina raz dziennie, wieczorem. Dla lepszego trawienia po sutym posiłku spożywaj dużą szczyptę proszku np. na kromce chleba lub popijając wodą.

Ziołowe ABC

Jeśli chcesz samodzielnie zbierać i suszyć zioła, pamiętaj o kilku zasadach.

Najlepsze na zbiór są pogodne, bezdeszczowe dni (rób go po obeschnięciu porannej rosy lub przed rosą wieczorną). Roślinki szybko wyschną i nie sczernieją.

Korzenie najlepiej wykopuj wczesną wiosną, jeszcze zanim roślina wypuści liście – wtedy jest w nich najwięcej składników leczniczych. Oczyść je z ziemi i małych korzonków, opłucz i pokrój na mniejsze kawałki do suszenia.

Kwiaty zbieraj, gdy są w pełni rozwinięte.

Liście – żywozielone, bez uszkodzeń i plam.

Owoce – dojrzałe (ale nie przejrzałe).

Zebrane ziółka susz w zacienionym, przewiewnym miejscu, jak najszybciej po zbiorze, rozłożone cienką warstwą na papierze lub płótnie.

Werbena i piołun uśmierzą ból zębów i dziąseł

Substancje z werbeny i piołunu mają działanie przeciwzapalne i pobudzają siły odpornościowe śluzówki w jamie ustnej.

Recepta na lek: 1 łyżkę zmieszanych (pół na pół) suszonych ziół zalej 1/4 l białego wina i gotuj 3 min; odcedź.

Zastosowanie: Przy bólu pij małymi łyczkami ciepły napój.

Dyptam poprawi krążenie krwi

Jest idealny w zapobieganiu miażdżycy, chorobie, która dotyka coraz więcej kobiet. Ziółko chroni tętnice przed zwapnieniem, stwardnieniem i przewężeniem.

Dla zdrowia: Codziennie stosuj 1 płaską łyżeczkę proszku z dyptamu (z apteki). Ilość tę rozłóż na kilka posiłków, po szczypcie dodając np. do zupy albo posypując nią chleb. Sproszkowany dyptam możesz też mieszać z napojami.

Dzika róża wspomoże układ oddechowy

Jej liście i owoce mają dobroczynny wpływ na oskrzela oraz płuca. Pomagają przy stanach zapalnych, a także astmie.

Recepta na lek: 75 g suszonych liści i owoców róży zalej 1 l gorącej wody, dodaj 150 g miodu. Gotuj 3 minuty; odcedź i wlej do butelek. zastosowanie Pij 1/2 filiżanki 2–3 razy dziennie, nawet przez kilka miesięcy.

Artykuł pochodzi z kategorii: Zdrowy tryb życia

Tekst pochodzi z magazynu

Tina

Zobacz również

  • Żółte zabarwienie skóry, białkówek oczu, błon śluzowych i narządów wewnętrznych to skutek bardzo wysokiego poziomu bilirubiny we krwi i odkładaniu się jej nadmiaru w tkankach. Bilirubina to... więcej