Ciągle chce mi się pić

Odczuwanie pragnienia jest sygnałem organizmu, by uzupełnić niedobór wody. Ale gdy jest ono nadmierne – powinno być dla nas dzwonkiem alarmowym.

Dziennie powinniśmy wypijać co najmniej 1,5 l płynów. Najlepiej systematycznie, niewielkimi porcjami. Wypicie na raz dużej ilości płynu (np. butelki wody mineralnej) nie nawodni organizmu, przeciwnie – woda niemal natychmiast zostanie wydalona.

Dlaczego tak ważne jest uzupełnianie płynów w organizmie? Bo w ciągu dnia nieustannie tracimy wodę: pocąc się, wydychając z powietrzem, wydalając z moczem. Więcej jej tracimy podczas upałów, uprawiania sportu.

Reklama

A także wówczas, gdy nieprawidłowo się odżywiamy – jemy za dużo słodyczy lub pikantnych potraw. Silne pragnienie i suchość w ustach to już pierwsze sygnały, że organizmowi brakuje wody.

Niepokój zaś może budzić sytuacja, gdy bez przerwy chce nam się pić i nie wiemy, dlaczego tak się dzieje.

Obserwujmy, czy nadmiernemu pragnieniu nie towarzyszą inne objawy, np. bardzo częste oddawanie moczu. Jeśli tak jest, nie zwlekajmy z wizytą do lekarza.

Naturalne przy wysokiej gorączce i dużym wysiłku

O uczuciu nadmiernego pragnienia mówimy wtedy, gdy mamy nieprzepartą (nie do zaspokojenia) chęć picia dużej ilości płynów. A jednocześnie obserwujemy, że przez kilka kolejnych dni wypijamy ich o wiele więcej niż zwykle.

Jeśli nagle okazuje się, że nasza codzienna porcja (np. 2,5 l) nie zaspokaja pragnienia i ciągle sięgamy po napoje, spytajmy lekarza, czy mamy powód do niepokoju.

Przyczyn nadmiernego pragnienia jest wiele. Pojawia się przy dużym wysiłku fizycznym lub gdy mamy wysoką gorączkę. To naturalny i korzystny dla zdrowia objaw – w czasie gorączki powinniśmy więc pić jak najwięcej.

Pojawić może się też jako skutek uboczny przyjmowania niektórych leków, np. atropiny, salicylanów, leków moczopędnych. Poinformujmy o tym lekarza, być może będzie mógł zmienić leki na inne.

Gdy mamy biegunki, wymioty, krwotoki – najczęściej pojawia się także uczucie silnego pragnienia. W takich sytuacjach szybko możemy uzupełnić płyny. Najlepiej jest pić często, niewielkimi porcjami lekko posoloną wodę, ponieważ sól pomoże zatrzymać wodę w organizmie.

W przypadku biegunki powinniśmy często pić małe ilości ciepłych płynów, ale unikać alkoholu oraz mleka. Jeśli jednak pomimo dostarczania płynów uczucie pragnienia utrzymuje się, trzeba jak najszybciej zgłosić się do swojego lekarza rodzinnego.

Zróbmy to również wtedy, gdy bardzo silnemu pragnieniu towarzyszą także inne objawy: ostry ból w nadbrzuszu, przyspieszone bicie serca, trudności w przełykaniu (lub krwiste wymioty), wysuszenie skóry czy suchość w ustach. Niepokojące może być też uczucie nadmiernego apetytu, ospałości, zmęczenia czy osłabienia – prowadzącego nawet do omdleń.

Nieprawidłowa praca hormonu przysadki

Uczucie bardzo silnego pragnienia może mieć związek z zaburzeniami hormonalnymi. Być może wskazuje na niedobór hormonu, który wpływa na skład moczu i częstotliwość jego wydalania. Jest to wazopresyna produkowana w tylnym płacie przysadki mózgowej. Na skutek nieprawidłowego działania tego płata produkowana jest jej zbyt mała ilość.

Hormon ten reguluje pracę kanalików nerkowych. Pozwala im odzyskiwać jak najwięcej wody oraz jonów sodu wydalanych z moczem, powodując jego zagęszczenie. Niedobór hormonu najczęściej oznacza schorzenie (moczówkę prostą), które charakteryzuje się nadmiernym wydalaniem moczu (więcej niż 3 l na dobę).

Typowym objawem jest również niezaspokojone pragnienie. Leczenie polega na podawaniu leku uzupełniającego niedobór hormonu.

Picie nadmiernej ilości płynów i oddawanie dużej ilości moczu może wskazywać też na tzw. moczówkę nerkopochodną. Jest ona spowodowana chorobami nerek i także ma związek z hormonem przysadki. Wskazana jest wówczas konsultacja u nefrologa.

Trzeba sprawdzić poziom cukru we krwi

Nadmierne pragnienie (polidypsja) może być objawem cukrzycy. Wówczas towarzyszą jej: ospałość, częste oddawanie moczu, chudnięcie, czasem infekcje dróg moczowych, trudności w gojeniu się ran.

Cukrzyca charakteryzuje się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi. Wynika z nieprawidłowego wydzielania (lub działania) insuliny. U zdrowego człowieka poziom glukozy we krwi waha się od 70 do 120 mg%. Cukrzycę rozpoznaje się, gdy poziom glukozy na czczo wynosi 126 mg% lub więcej.

Zwiększenie stężenia glukozy we krwi powoduje zaburzenie gospodarki wodnej, czego skutkiem jest przemieszczenie się wody z komórek do przestrzeni pozakomórkowej i odwodnienie komórek. To wywołuje nadmierne pragnienie. Do nerek również trafia za dużo glukozy, co jest przyczyną zwiększonego wydalania moczu i wtórnie pobudza pragnienie.

Nasilone pragnienie, częste oddawanie moczu i chudnięcie są typowe dla cukrzycy typu 1. Częściej zdarza się osobom szczupłym i młodym (także dzieciom). Trudniej zauważyć objawy cukrzycy typu 2, na którą zazwyczaj chorują osoby po 40. roku życia, z nadwagą. W każdym przypadku cukrzycę bezwarunkowo trzeba leczyć.

Opracowanie: Hanna Pawilonis

Artykuł pochodzi z kategorii: Zdrowy tryb życia

Olivia
Więcej na temat:

Zobacz również

  • Po intensywnym wysiłku, jakim jest sprzątanie, pomóż swoim kolanom zregenerować się. Zrób okłady, możesz też posiedzieć przez 20-30 minut z nogami nieco uniesionymi w górę. więcej