Ważne informacje na temat choroby Hashimoto

Co robić, kiedy ten gruczoł sam siebie uważa za wroga i jest atakowany przez twój własny organizm?

Jak się objawia choroba Hashimoto?

Początkowo jedynym objawem może być powiększenie – często szybkie – gruczołu tarczowego (czyli pogrubienie szyi), wywołane toczącym się w nim stanem zapalnym. Czasem powoduje to kłopoty z połykaniem, a nawet duszność. Bywa, że pojawia się też ból lub tkliwość przy dotykaniu szyi.

W późniejszym okresie, w miarę jak tarczyca jest niszczona i przestaje pracować wystarczająco wydajnie, dochodzi do tego jeszcze przewlekłe zmęczenie, rozdrażnienie, nerwowość, kłopoty z koncentracją, zaparcia. Włosy i paznokcie stają się suche i łamliwe. Niekiedy głównym objawem jest ból szyi, który nie reaguje na sterydy i leki przeciwzapalne ani na podawanie hormonów.

Reklama

Około 25 proc. chorych uskarża się też na bóle mięśni i stawów oraz bóle w klatce piersiowej. Nasilenie objawów jest zazwyczaj tym większe, im wyższe jest miano przeciwciał przeciwtarczycowych (aTPO).

Skąd się bierze ta choroba?

Wole limfocytarne, zwane Hashimoto, to choroba autoimmunologiczna. Czyli taka, w której układ odpornościowy organizmu z niewiadomej przyczyny zwraca się przeciwko własnym tkankom (tu – przeciwko tarczycy) i powoli je niszczy. W efekcie tarczyca traci zdolność do magazynowania jodu i produkcji hormonów.

Kto jest najbardziej na nią narażony?

Kobiety. Chorują 15-20 razy częściej niż mężczyźni, a szczyt zachorowalności przypada na 4. i 5. dekadę życia. Prawdopodobnie dużą rolę odgrywa podatność genetyczna.

Czynnikami ryzyka są też ciąża i okres poporodowy, duża podaż jodu, niedobór selenu, leki, przebyte zakażenia (np. wirusowe zapalenie wątroby typu C) oraz toksyny (dym tytoniowy, rozpuszczalniki, metale ciężkie).

Kiedy należy iść do lekarza?

Gdy zauważysz poszerzenie szyi, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu tkliwość przy dotyku. Przy podejrzeniu choroby Hashimoto powinno się wykonać USG, które ujawni powiększenie gruczołu, i określić poziom TSH (zwykle podwyższony) i hormonów tarczycy (często w normie) we krwi oraz przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie (aTG) i peroksydazie (aTPO).

W przypadku wątpliwości wskazana jest scyntygrafia lub cienkoigłowa biopsja tarczycy. Objawy chorobowe mogą się pojawiać nawet wtedy, gdy laboratoryjne parametry czynności gruczołu mieszczą się w normie, a prawidłowe wyrównanie poziomów hormonów czasem nie wystarcza do zupełnego ich wyeliminowania.

W leczeniu stosuje się lewotyroksynę, która sprawia, że powiększony gruczoł się kurczy, a miana przeciwciał maleją. Przy przewlekłym, uciążliwym bólu bywa, że jedynym sposobem ulżenia pacjentowi jest niemal całkowite wycięcie tarczycy lub jej „neutralizacja” przy pomocy radioaktywnego jodu.

1. Na niedoczynność tarczycy znacząco wpływa wzrost masy ciała.

2. Nawet utajona niedoczynność (TSH > 4,5, a fT4 w normie) może przyczyniać się do niewydolności serca, arytmii, kłopotów z nerkami, a także rozwoju cukrzycy typu 2.

3. Pomóc może sproszkowana czarnuszka (obniża masę ciała, stężenie TSH i przeciwciał aTPO, a podwyższa poziom fT3) oraz suplementy z selenem.

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Twoje Imperium
Więcej na temat:

Zobacz również

  • Dokuczliwa pokrzywka

    Wywołane nią zmiany przypominają te, które powstają po kontakcie skóry z zielem pokrzywy – stąd nazwa. więcej