Sprawdź, czy masz zapalenie wątroby

Konsekwencją infekcji wirusem HCV jest trwająca wiele lat choroba, prowadząca do marskości i raka wątroby.

Jak najszybciej przetestuj swoją krew

Schemat leczenia choroby zależy przede wszystkim od genotypu wirusa HCV. Dotychczasowa kuracja była skuteczna w 50 proc. przypadków. Najnowsze terapie, tzw. bezinterferonowe, prawie w 100 proc. Dają też możliwość leczenia chorych, dla których do tej pory nie było żadnej opcji terapeutycznej.

Reklama

1 lipca 2015 r. weszła w życie lista refundacyjna, w której Minister Zdrowia objął refundacją pierwszy program lekowy bez użycia interferonu (preparaty ombitaswir/parytaprewir /ritonawir oraz dazabuwir). W tej chwili pacjenci czekają na zarządzenie Prezesa NFZ, które umożliwi im nieodpłatne otrzymanie tych leków.

Wykryto u ciebie przeciwciała anty-HCV? Musisz przejść dokładniejsze badania

Nasz ekspert: Barbara Pepke, Prezes Fundacji „Gwiazda Nadziei” – organizator Światowego Dnia WZW w Polsce: Celem Fundacji „Gwiazda Nadziei” jest wspieranie osób z chorobami wątroby i edukacja społeczeństwa w zakresie zagrożeń, jakie dla naszego zdrowia i życia niosą wirusy wywołujące zapalenie wątroby.

Z okazji obchodzonego 28 lipca Światowego Dnia WZW (Wirusowego Zapalenia Wątroby) w kilkunastu miastach w Polsce można będzie w tym dniu bezpłatnie wykonać test anty-HCV. Wykrywa on, czy mieliśmy kiedyś styczność z wirusem HCV i czy zagraża nam wirusowe zapalenie wątroby typu C.

Szacuje się, że w Polsce ponad 230 tys. osób wymaga leczenia. Jednak dotychczas zdiagnozowanych zostało jedynie 30 tys. chorych! Co oznacza, że większość zakażonych nie wie, że choruje, i... zakaża innych. Tak jest nie tylko w Polsce. Dlatego WHO uznała WZW typu C za jedno z największych zagrożeń epidemiologicznych XXI wieku.

dlaczego warto się przebadać?

Na WZW typu C, wywoływane przez wirusa HCV (Hepatitis C Virus) można zupełnie bezobjawowo chorować nawet przez kilkanaście lat. Szybkość, z jaką choroba się rozwija, zależy od tego, w jakim wieku nastąpiło zakażenie, jaki prowadzimy styl życia, na co jeszcze chorujemy oraz czy... zastosowano leczenie.

W okresie bezobjawowym nikt nie zdaje sobie sprawy, że jego zdrowie i życie stoi pod znakiem zapytania, a on sam jest zagrożeniem dla innych osób, gdyż może zakażać. Choć 8 na 10 osób nie odczuwa pogorszenia samopoczucia, w ich organizmie przez cały czas zachodzą niekorzystne zmiany polegające na stopniowym włóknieniu wątroby. Czasem chorzy skarżą się na zmęczenie lub bóle stawów.

Schorzenie zwykle wykrywane jest przypadkiem i – nierzadko – dopiero wtedy, gdy zapalenie wątroby ma postać zaawansowaną, tj. doszło już do marskości narządu. Dostępny jest już prosty i niedrogi test anty-HCV wykrywający zagrożenie. Niestety, nie ma go na liście badań, jakie zlecać powinni lekarze rodzinni w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego – mówi specjalistka chorób zakaźnych, dr Ewa Janczewska, konsultantka merytoryczna tego tekstu.

Do wykrycia przeciwciał anty-HCV dochodzi zatem na ogół przypadkowo, np. w stacji krwiodawstwa czy podczas pobytu w szpitalu. Jako że badanie nie jest świadczeniem gwarantowanym przez NFZ, obecnie – poza nielicznymi wyjątkami, jak np. kobiety w ciąży – można je wykonać tylko odpłatnie. Kosztuje około 30 zł.

Na czym polega test? I co potem?

Test anty-HCV to podstawowe badanie wykrywające infekcję wirusem HCV. Polega ono na poszukiwaniu w surowicy krwi przeciwciał, jakie – w odpowiedzi na wniknięcie wirusa – wytwarza nasz organizm. Test taki można traktować jako badanie przesiewowe, tj. wykrywające osoby z ryzykiem zakażenia. Nie trzeba specjalnie się do niego przygotowywać. Nie jest też wymagane bycie na czczo. Czas oczekiwania na wynik nie przekracza na ogół 1–3 dni. Można odebrać go osobiście lub przez osobę upoważnioną w laboratorium wykonującym badanie.

Dodatni wynik testu na obecność przeciwciał anty-HCV we krwi wskazuje na dwie możliwości: albo właśnie chorujemy na WZW C albo kiedyś zetknęliśmy się już z wirusem, ale nasz organizm sam go zwalczył. Dodatni wynik nie jest zatem jeszcze równoznaczny z rozpoznaniem aktywnej choroby.

– Namawiamy, by każda osoba biorąca udział w akcji skontaktowała się z lekarzem pierwszego kontaktu, z którym skonsultuje swój wynik badania – radzi Barbara Pepke, Prezes Fundacji „Gwiazda Nadziei” – organizator Światowego Dnia WZW w Polsce.  

Aby potwierdzić lub wykluczyć zakażenie, niezbędne będzie przeprowadzenie dodatkowego badania – HCV RNA. O aktywnym zakażeniu świadczy dopiero obecność we krwi materiału genetycznego wirusa HCV. Badania HCV RNA wykonują wyspecjalizowane laboratoria o profilu genetycznym, a skierowanie można otrzymać w poradniach hepatologicznych lub poradniach chorób zakaźnych.

Osoby z potwierdzoną aktywną infekcją mają wskazania do podjęcia odpowiedniego leczenia

Dzisiaj wiadomo już bowiem, że istnieje wiele różnych typów wirusa zapalenia wątroby typu C i że różnią się one między sobą odpowiedzią na konkretne leki. Owe typy genetyczne nazywane są genotypami (np. genotyp 1), a każdy z nich może mieć podtypy (np. genotyp 1, podtyp a). Badanie HCV RNA może też wykazać, że choć mieliśmy styczność z wirusem HCV, nasz organizm sam go pokonał.

Wtedy – choć badanie na obecność przeciwciał anty-HCV ma wynik dodatni, test HCV RNA daje wynik ujemny. W takiej sytuacji nie trzeba podejmować terapii. Przeciwciała anty-HCV, wytworzone przez nasz układ odpornościowy w odpowiedzi na wniknięcie wirusa HCV, są wówczas swoistą „pamiątką” po nim. Niestety, zdarza się to jedynie u 15-20 proc. osób, które miały z nim kontakt. 

Uwaga! Adresy placówek wykonujących bezpłatne testy anty- HCV  znaleźć można na stronie internetowej: www.gwiazdanadziei.pl.

Źródła infekcji

Wirus przenoszony jest przez kontakt z zainfekowaną krwią. Do infekcji dojść może podczas procedury medycznej i niemedycznej, przebiegającej z naruszeniem ciągłości skóry i śluzówek – w trakcie zabiegu chirurgicznego, stomatologicznego, kosmetycznego (manicure, przekłucie uszu, piercing, tautażu), jeśli użyto źle wysterylizowanego sprzętu.

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Życie na gorąco

Zobacz również

  • Niespokojne nogi

    Nie możesz spać, bo wciąż ruszasz nogami? Przyczyną może być niedobór żelaza, niewydolność nerek czy cukrzyca. Jednak w 50 proc. objawy związane są z układem nerwowym. więcej