Problemy z nietrzymaniem moczu

O nietrzymaniu moczu wstydzimy się mówić. Ale są już nowe metody leczenia pęcherza, bez operacji

Jest to nie tylko krępująca przypadłość, ale przewlekła choroba. Powoduje infekcje i zakażenia układu moczowo-płciowego.

Różne przyczyny

Reklama

Najczęstsza to mimowolne skurcze tzw. mięśnia wypieracza znajdującego się w pęcherzu, co wywołuje niekontrolowany wyciek moczu. W wysiłkowym nietrzymaniu moczu przyczyną jest osłabienie mięśni (zwieraczy) dna miednicy lub nadmierna ruchomość szyi pęcherza.

Prowokują je wysiłek, kaszel, kichanie, śmiech. W starszym wieku pojawia się zwiększona pobudliwość układu moczowego i częste, naglące parcia. Sprzyja mu unieruchomienie, leki (uspokajające, nasenne, antydepresyjne, moczopędne, na nadciśnienie), otyłość, palenie. Leczenie zależy od przyczyny i stanu choroby.

Zalecane ćwiczenia

U pań dojrzałych spada ilość żeńskich hormonów, co osłabia mięśnie pochwy i dna macicy. Można je wzmocnić za pomocą tzw. ćwiczeń Kegla.

Opróżniamy pęcherz i siadamy lub kładziemy się. Napinamy mięśnie pochwy przez 5 sekund, potem rozluźniamy na 5 sekund. Ćwiczenia mięśni dna miednicy powtarzamy 5 razy. Zwiększamy ich liczbę stopniowo i dochodzimy do 25 powtórzeń. Potem wydłużamy czas napięcia i relaksu mięśni do 10 sekund. Ćwiczymy 3 razy dziennie.

Możliwa jest rehabilitacja mięśni dna miednicy przez tzw. ele ktrostymulację (pobudzanie ich prądem o małym natężeniu). Można też kupić indywidualny elekrostymulator (ok. 500 zł) i używać go zgodnie ze wskazówkami lekarza.

Skuteczne leki

W terapii stosuje się różne leki w formie doustnych tabletek i dopochwowych globulek. Zawierają one żeńskie hormony i substancje, które zmniejszają skurcze pęcherza.

Eliminują popuszczanie i tzw. parcie naglące zmuszające do częstych wizyt w toalecie. Odbudowują śluzówkę cewki moczowej, aby była sprężysta i szczelna.

Pomocne mogą być preparaty (np. przeciwdepresyjne), które zmniejszają skurcze pęcherza i zwiększają napięcie mięśni zwieracza. Leki działają przez całą dobę, „uspokajają” pęcherz, który nie reaguje gwałtownym opróżnieniem się na każdą porcję moczu.

Pomocne zabiegi

Możliwe jest ostrzyknięcie pęcherza substancją (m.in. toksyną botulinową), która powstrzymuje częste skurcze pęcherza. Poprawia to mechanizm zamykający cewki moczowej i zapobiega wyciekowi moczu.

Wykorzystuje się również laser, który pobudza tzw. włókna kolagenowe błony śluzowej odpowiedzialne za jej elastyczność. Dzięki temu ścianki pochwy, miednicy i cewki się wzmacniają. Nie jest refundowany i kosztuje 2,5-3,5 tys. zł.

Niekiedy wskazana jest operacja (refundowana przez NFZ). Polega na wszczepieniu taśmy, która podpiera cewkę moczową. Wykonuje się ją przez pochwę, bez rozcinania brzucha.

Wyciek moczu

Do pęcherza spływa mocz, która zawiera wodę i uboczne produkty przemiany materii. Gdy pęcherz się wypełni wydalamy mocz. Jeśli tzw. zwieracz cewki znajdujący się pod pęcherzem, nie działa prawidłowo i go nie zatrzyma, mocz wycieka, choć pęcherz jest niepełny.

Jacek Tulimowski, ginekolog

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Chwila dla Ciebie

Zobacz również

  • Jak oczyścić zatoki?

    Ta nieprzyjemna dolegliwość lubi powracać. A jesień i zima to jej ulubione pory roku. Dlatego trzeba z nią zrobić porządek. więcej