Nebulizacja, czyli leki na wdechu

Mgła bywa szybsza od tabletki.

Zabieg u malucha

U dziecka, zamiast ustnika, lepiej zastosować maseczkę. Dziś o wiele łatwiej ją dopasować, gdyż dostępne są one w różnych rozmiarach. Jest to w terapii istotne, bo źle dobrana maska spowodować może zmniejszenie ilości podawanego do płuc leku o 50 proc.! Początkowo dziecko może być źle nastawione do maseczki, zwłaszcza jeśli źle się czuje.

Dlatego pierwsze zabiegi przeprowadzać należy w komfortowej dla niego atmosferze, np. podczas oglądania dobranocki. Kupując zestaw do nebulizacji dla dziecka (niektóre mają kształt zwierzątek), zwróć uwagę na przewód powietrzny. Odpowiednio długi zapewni malcowi swobodę podczas zabiegu.

Reklama

W konsultacji z lekarzem

U osób chorych, a zwłaszcza dzieci, zabiegi inhalacyjne mu szą być poprzedzone badaniem. W nebulizacji stosować należy wyłącznie preparaty przeznaczone do tej terapii. Tylko lekarz może określić wskazania oraz środek leczniczy i jego dawkę.

Podpowie też czas trwania pojedynczego zabiegu, częstotliwość i ogólną liczbę inhalacji. Przeciwwskazania do nebulizacji: ciężka niewydolność serca, niewydolność oddechowa niezwiązana z obturacją oskrzeli, ciężkie choroby układu oddechowego (np. gruźlica, nowotwory), krwotok z dróg oddechowych.

Żadnych tabletek, kropli, igieł i kłucia. Wystarczy kilka wdechów i otrzymujesz optymalną, bo najmniejszą niezbędną dawkę leku zwalczającą chorobę. Tak działa nebulizacja, nowoczesna metoda terapii inhalacyjnej. Można ją stosować zarówno podczas banalnego przeziębienia, jak i do leczenia przewlekłych schorzeń układu oddechowego.

Na czym polega?

Terminów inhalacja i nebulizacja często niesłusznie używa się wymiennie. Terapie inhalacyjne są bowiem pojęciem szerszym. Polegają na tzw. wziewaniu aerozoli – bardzo rozdrobnionych cząsteczek leczniczych proszków lub płynów zawieszonych np. w parze wody mineralnej, powietrzu czy soli fizjologicznej.

Od innych metod inhalacji nebulizację różni to, że chory wdycha chłodny lub ciepławy aerozol – mgłę (nebula = z łac. mgła) pochodzącą z przekształcenia płynnego leku. Do przeprowadzenia zabiegu nebulizacji potrzebny jest pojemnik – aparat, w którym następuje zmiana postaci leku.

Po naciśnięciu przycisku dozowania ze specjalnego ustnika (lub maseczki) wydobywa się mgiełka składająca się z tysięcy maleńkich cząsteczek. Dociera ona bezpośrednio do podrażnionych lub zmienionych chorobowo dróg układu oddechowego.

To, w które „piętro” układu oddechowego mgiełka trafi, zależy od wielkości cząsteczek wytwarzanych przez urządzenie. Im mniejsze, tym dalej są wchłaniane. Te, które mają ponad 8 μm (mikrometrów), pozostaną głównie w nosie i w gardle.

Cząstki o rozmiarach pomiędzy 5 i 8 μm zatrzymują się w tchawicy i oskrzelach. Cząsteczki wynoszące od 0,5 do 3 μm docierają aż do pęcherzyków płucnych. Zalety nebulizacji? Lek dostarczony tą metodą działa szybciej niż połknięta tabletka czy syrop.

Nie powoduje efektów ubocznych związanych z wędrówką przez układ pokarmowy. Ewentualne powikłania mogą wynikać jedynie z negatywnego wpływu na organizm zażywanych leków. Wtedy należy skonsultować się z lekarzem.

Na co pomaga?

Najprostszym zabiegiem nebulizacji jest wdychanie aerozolu soli fizjologicznej (0,9 proc. roztwór chlorku sodowego z apteki). Taka terapia nawilża i oczyszcza drogi oddechowe.

Jest korzystna dla osób, które często się przeziębiają i pracują w klimatyzowanych pomieszczeniach o suchym powietrzu. Nebulizator może posłużyć do leczenia chorych zatok, podawania środków wykrztuśnych przy kaszlu oraz antybiotyków.

Inne leki najczęściej stosowane do inhalacji z nebulizatorem to sterydy, środki przeciwzapalne, rozkurczające oskrzela, mukolityczne. W mukowiscydozie nebulizacja jest jedynym sposobem na podanie choremu preparatu dor naza alfa, który zmniejsza lepkość wydzieliny. Nebulizator pozwala na szybsze osiągnięcie działania terapeutycznego w zakażeniu grzybiczym układu oddechowego, zapaleniu krtani, astmie, rozedmie płuc, rozstrzeniu czy przewlekłym zapaleniu oskrzeli.

W niedługiej przyszłości prawdopodobnie stanie się możliwe „wziewanie” leków przeciwbólowych w terapii migren, chorób nowotworowych i hormonoterapii zastępczej.

Nebulizacja stanie się też bezinwazyjnym sposobem podania interferonu alfa i insuliny (zamiast zastrzyków) diabetykom. W aptekach dostępne są różne aparaty przeznaczone do przeprowadzenia nebulizacji w domu. Ważny jest prawidłowy dobór urządzenia. Inne nebulizatory przeznaczone są dla małych dzieci, a jeszcze inne dla dorosłych i pacjentów leżących.

Niektóre leki wymagają też zastosowania określonego rodzaju aparatu. Np. nebulizatory zsynchronizowane z oddechem wytwarzają mgiełkę tylko podczas wdechu. Poleca się je przy inhalowaniu drogich leków, bo zapobiegają stratom aerozolu przy nieregularnym oddychaniu (więcej na: www.nebulizacja.pl).

Nasz ekspert dr Andrzej Wejchert, internista: Nebulizacja jest idealną metodą dla osób, u których istnieje potrzeba podawania dużych dawek leków działających miejscowo w drogach oddechowych, i dla dzieci, które nie potrafią wykonać głębokiego wdechu lub skoordynować swojego oddechu z pracą ręki.

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Życie na gorąco
Więcej na temat:

Zobacz również