Naczyniak wątroby: Jak leczyć

Trzydziestopięcioletnia pani Anna została skierowana do poradni chirurgicznej z powodu występujących okresowo bólów brzucha w okolicy prawego podżebrza. Dolegliwości miały charakter rozpierania i nie towarzyszyły im inne objawy.

W czasie badania brzucha nie stwierdziłem żadnych nieprawidłowości. Skierowałem pacjentkę na badanie USG jamy brzusznej. Opisano w nim naczyniaka w wątrobie. Zmiana miała średnicę 7 cm. W badaniach laboratoryjnych stwierdziłem też nieznaczne zaburzenia układu krzepnięcia.

Konieczna tomografia

Reklama

Zleciłem tomografię komputerową brzucha, w której potwierdzono rozpoznanie. Ze względu na wielkość zmiany, dolegliwości bólowe oraz zaburzenia krzepnięcia zwiększające ryzyko krwawienia skierowałem pacjentkę na oddział chirurgiczny w celu usunięcia zmiany. Była zlokalizowana blisko powierzchni wątroby, wykonano więc zabieg zamknięcia światła naczyniaka, ostrzykując go specjalnym klejem tkankowym powodującym zarastanie naczyń w jego obrębie.

Jeśli zmiany są niewielkie, nie dają żadnych objawów

Naczyniak to łagodny guz, który składa się z nieprawidłowego skupiska naczyń krwionośnych. Zwykle zaopatruje go tętnica, rzadziej żyła. Najczęściej spotyka się naczyniaki jamiste, które składają się z systemu nieregularnych jam, a ich budowa przypomina gąbkę.

Przepływ krwi w obrębie takiego naczyniaka jest stosunkowo powolny, ze względu na dość szerokie łożysko. Naczyniaki występują wszędzie – w skórze, mięśniach, mózgu – ale najczęściej w wątrobie, która, ze względu na pełnione funkcje, jest narządem o bardzo rozwiniętej sieci naczyniowej. Naczyniaki wątroby mogą być pojedyncze lub liczne. Osiągają różną wielkość, najczęściej ich średnica nie przekracza kilku centymetrów. Są one zwykle bezobjawowe, a wykrywa się je w czasie badań wykonywanych z innego powodu.

Większe naczyniaki, dochodzące do 10 cm średnicy, mogą powodować różne symptomy. Czasem, ze względu na ich objętość, dochodzi do rozciągnięcia torebki wątroby, która jest dość dobrze unerwiona. Pacjent może wówczas odczuwać bóle w okolicy prawego podżebrza, zwykle nasilające się po jedzeniu, gdy wątroba ulega przekrwieniu. Inny symptom to rozpieranie i pełność w prawym podżebrzu. Do niespecyficznych objawów należą niestrawność, brak apetytu, nudności.

Co stanowi wskazanie do interwencji chirurgicznej?

Podejrzenie naczyniaka wątroby stawia się rzadko, gdyż objawy, jeśli nawet występują, są niespecyficzne i mogą być wywołane przez inne choroby jamy brzusznej.

W badaniu fizykalnym rzadko stwierdza się wyraźne nieprawidłowości w jamie brzusznej, chyba że naczyniak jest duży i leży blisko powierzchni wątroby. Doświadczony lekarz może stwierdzić powiększenie wątroby lub obecność guza w podżebrzu. Rutynowo zleca się USG jamy brzusznej: badanie nieinwazyjne i łatwo dostępne, które zwykle pozwala rozpoznać naczyniaka.

Najczęściej dla potwierdzenia diagnozy robi się tomografię komputerową jamy brzusznej i angio-CT wątroby (badanie naczyń wątroby). Rezonans magnetyczny brzucha rzadko jest konieczny. Większość naczyniaków wątroby to zmiany niewielkie i bezobjawowe, wskazania do leczenia chirurgicznego są sporadyczne.

Pod kontrolą USG

Zwykle zaleca się tylko okresową kontrolę ultrasonograficzną (zazwyczaj raz na rok), by ocenić wielkość zmiany i zbadać parametry układu krzepnięcia. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej jest duży rozmiar naczyniaka (zwykle powyżej 10 cm), obecność objawów, niepewność dotycząca trwałości jego torebki i zaburzenia krzepnięcia, które zwiększają ryzyko krwawienia ze zmiany. Preferuje się metodę mało inwazyjną.

Jeśli naczyniak położony jest blisko powierzchni i w miejscu łatwo dostępnym, wykonuje się zabieg ostrzyknięcia go specjalnym klejem tkankowym. Dokonuje się tego przez skórę brzucha. Pod kontrolą USG wprowadza się igłę w naczyniaka i podaje klej, który powoduje zarastanie światła naczyń w jego obrębie. Tak zabezpieczona zmiana nie stanowi już zagrożenia krwawieniem i nie może się powiększać. Jeśli naczyniak jest w miejscu trudno dostępnym, np. przy wnęce lub głębi miąższu, wycina się go operacyjnie.

To zmiana nowotworowa

Naczyniak to zmiana nowotworowa o charakterze łagodnym, zlokalizowana w obrębie prawidłowo funkcjonujących naczyń krwionośnych. Naczyniaki mogą występować pojedynczo – tak jest aż w 80 proc. przypadków – lub mnogo. Naczyniaki są częściej diagnozowane u kobiet niż u mężczyzn. Szacuje się, że ten problem dotyczy 5 proc. populacji.

Może pojawić się w mózgu

Małe naczyniaki w mózgu podobnie jak w wątrobie, zwykle są bezobjawowe, ryzyko krwawienia jest niewielkie, wymagają więc tylko okresowej kontroli. Duże mogą dawać objawy związane z lokalizacją: niedowłady, zaburzenia równowagi itd. i powodować bóle głowy i nudności często nad ranem. Duże lub szybko rosnące naczyniaki i objawy to wskazania do usunięcia zmiany: wycięcia, zamknięcie ich światła oraz radioterapii.

Możliwe powikłania

Najgroźniejszym powikłaniem naczyniaka wątroby jest krwawienie do jamy brzusznej. To stan zagrożenia życia. Ryzyko krwawienia rośnie, gdy zmiana jest większa i umiejscowiona bliżej powierzchni.

Jest ono wysokie u osób z zaburzeniami krzepnięcia (także leczonych przewlekle lekami obniżającymi krzepliwość krwi) i gdy torebka naczyniaka jest cienka lub niejednorodna.

Jeśli osoba z naczyniakiem wątroby odczuwa nagły, silny ból brzucha, spadek ciśnienia krwi, narastające osłabienie, wzrost tętna, obfite pocenie, powinna niezwłocznie wezwać pogotowie lub udać się do najbliższego szpitala z oddziałem chirurgicznym.

Krwawiący naczyniak wątroby wymaga operacji – należy usunąć zmianę i zamknąć naczynia zaopatrujące ją w krew. Czasem, gdy naczyniak jest bardzo duży, a jego torebkę trudno zidentyfikować, trzeba usunąć fragment wątroby.

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Życie na gorąco

Zobacz również

  • Sposób na bolące afty

    Wyglądają jak białe plamki na błonie śluzowej jamy ustnej. W gruncie rzeczy są to jednak owrzodzenia i mogą się umiejscowić na wewnętrznej powierzchni warg, na podniebieniu, na języku lub wokół... więcej