Mięśniaki macicy. Objawy i leczenie

Łagodne guzy macicy: według statystyk u co... 4. kobiety

Podobnie jak endometrioza, mięśniaki dotykają przede wszystkim kobiet w wieku rozrodczym, między 35. i 45. r.ż. Lekarze podejrzewają, że zmiany mają związek z wysokim poziomem estrogenów w organizmie lub zwiększoną wrażliwością macicy na działanie hormonów (estrogenów, progesteronu).

To przede wszystkim sprawa genów – jeśli nasza mama miała mięśniaki, możemy być na nie narażone nawet 3-krotnie bardziej niż kobiety, w rodzinie których nie występowały. Dodatkowe czynniki sprzyjające to: nadwaga i otyłość (każde 10 kilogramów ponad normę to aż o 20 proc. większe ryzyko mięśniaków), doustna antykoncepcja hormonalna oraz hormonalna terapia zastępcza (ryzyko pojawienia się zmian jest największe na początku przyjmowania pigułek) oraz bezdzietność.

Reklama

Mięśniaki powstają z komórek mięśniowych macicy, które rozrastają się ponad miarę w różnych miejscach narządu i tworzą guzy. Zmiany są łagodne i bardzo rzadko ulegają zezłośliwieniu. Ale mogą powodować krwawienia miesiączkowe prowadzące do niedokrwistości.

Rozpoznajemy chorobę: niepokojące objawy i pomocne badania

Dolegliwości, które mogą świadczyć o mięśniakach to: obfite (nawet powyżej 350 ml) i długotrwałe (nawet 10-dniowe) krwawienia, częste oddawanie moczu (występuje, gdy duży mięśniak uciska pęcherz), ból podczas współżycia seksualnego.

Bywa, że brak jakichkolwiek objawów. Wtedy możemy w ogóle nie wiedzieć, że mamy mięśniaki. Dlatego tak ważne jest, byśmy średnio co pół roku zgłaszały się na rutynową kontrolę do lekarza ginekologa. Specjalista nie będzie miał większych problemów z wykryciem mięśniaków podczas zwykłego badania ginekologicznego. Najłatwiej o to w przypadku mięśniaków położonych tuż pod śluzówką macicy (tzw. podśluzówkowych) oraz zwisających do wewnątrz macicy (tzw. uszypułowanych).

Dzięki badaniu USG przezpochwowemu lekarz może sprawdzić, ile dokładnie jest mięśniaków, gdzie są umiejscowione i jaką mają wielkość. Wykryte zostają nawet bardzo małe guzki. Te informacje są potrzebne specjaliście do zaplanowania leczenia. Badanie rezonansowe lub tomograficzne może okazać się potrzebne, gdy np. wystąpią rozbieżności między wynikiem USG a zgłaszanymi przez nas objawami.

Leczymy się zgodnie z zaleceniami specjalisty

Specjalne leki (z grupy tzw. analogów gonadoliberyny lub selektywnych modulatorów receptora progesteronowego; refundowane) zmienią oddziaływanie hormonów na macicę i w efekcie przyczynią się do zmniejszenia mięśniaków, a także złagodzenia ich objawów (głównie obfitych krwawień miesięcznych).

Tabletki z substancją o nazwie octan uliprystalu (nierefundowane) mogą znacznie zmniejszyć mięśniaki, które dzięki temu łatwiej będzie usunąć (co jest wskazane np. przy silnych dolegliwościach). Embolizacja (refundowana) – dzięki temu zabiegowi pozbędziemy się większości mięśniaków (z wyjątkiem tzw. uszypułowanych).

Polega na umieszczeniu specjalnych cząsteczek w tętnicy doprowadzającej krew do mięśniaka. Pozbawiony krwi (i substancji odżywczych) guz obumiera. Laparoskopia (refund.) pomoże nam pozbyć się małych mięśniaków. Miomektomia (refund.) czyli zabieg wyłuszczenia mięśniaków sprawdzi się przy większych zmianach (pow. 6 cm). średnicy).

Zapobiegamy skutkowi ubocznemu: niedokrwistości

Aby obfite krwawienia miesiączkowe do niej nie doprowadziły, jak najszybciej zadbajmy o odpowiednią dietę. Regularnie spożywajmy pokarmy, które pozwolą nam uzupełnić zasoby żelaza w organizmie (przede wszystkim wątróbkę, ale także np. zielone warzywa liściaste oraz jaja).

Pilnujmy, by dostarczać go sobie w ilości nie mniejszej, niż 21 mg dziennie. Taką dawkę zapewni np.: porcja wątroby wieprzowej (ok. 100 g) albo porcja wątróbek drobiowych (ok. 100 g) plus porcja gotowanego szpinaku (ok. 200 g) plus porcja gotowanych buraczków (ok. 100 g). Nie przesadzajmy z odchudzaniem oraz stosowaniem popularnych leków (np. aspiryny). To może dodatkowo przyczynić się do powstania niedoborów żelaza (o których świadczą m.in. osłabienie i zmęczenie).

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Naj

Zobacz również

  • Ucho pływaka

    ​Tak naprawdę jest to zapalenie ucha zewnętrznego. Możesz się go nabawić na basenie czy w saunie. Jednym słowem, głównym sprawcą jest woda lub wilgoć. Chorobę wywołują bowiem bakterie i grzyby,... więcej