Kamica nerkowa i niewydolność nerek. Objawy i leczenie

Kamica nerkowa jest jedną z najczęściej występujących chorób układu moczowego. Zazwyczaj dotyka osób młodych i w średnim wieku. Dowiadujemy się o niej, kiedy dostajemy ataku ostrego bólu.

Choroba polega na tworzeniu się w nerkach złogów (kamie ni) minerałów i skrystalizowanych soli. Niewielkie kamienie usuwane są z organizmu samoistnie i nawet tego nie zauważamy. Natomiast większe, przemieszczając się w kierunku pęcherza moczowego, podrażniają i rozciągają moczowody, powodując silny ból i blokując odpływ moczu.

Gdy kamień osiąga rozmiary piłki golfowej, może się zaklinować w nerce i wywołać poważne powikłania.

Przyczyny

Reklama

Kamica może pojawić się, gdy długo stosujesz środki zobojętniające sok żołądkowy (np. w przypadku zgagi). Wywołuje ją też niedobór wit. B 6 i magnezu oraz przyjmowanie dużych dawek wit. D.

Spowodować ją mogą również choroby zapalne jelit, przewlekłe infekcje dróg moczowych i dna moczanowa. Niebezpieczne jest też spożywanie dużych ilości pokarmów bogatych w szczawian wapnia.

Dowiedziono ponadto, że chorobie sprzyja zbyt mała ilość płynów oraz… długie leżenie w łóżku.

Istnieje też skłonność dziedziczna. U ok. 10 procent chorych kamica nerkowa pojawia się po zakażeniach bakteryjnych.

Objawy

Choroba daje o sobie znać ostrym, pulsującym bólem w okolicy lędźwiowej, często promieniującym do pachwiny. Mogą pojawić się nudności i wymioty, obfite poty, krwiomocz.

Gdy kamica przebiega z infekcją układu moczowego (a tak często bywa), masz gorączkę, dreszcze, boli Cię podczas oddawania moczu, który często jest mętny. Zdarza się jednak, że kamica przez wiele lat przebiega beż żadnych objawów.

Diagnostyka

Do rozpoznania choroby konieczne jest badanie moczu i krwi, rentgen nerek, moczowodów oraz pęcherza. Z kolei badanie USG pozwala na ustalenie położenia oraz wielkości kamienia.

Leczenie

Większość kamieni zostaje usunięta samoistnie. Czasami lekarz może zaordynować środki zapobiegające tworzeniu się szczawianów wapnia, z których głównie zbudowane są kamienie.

Te kamienie, których nie da się wydalić, koniecznie trzeba usunąć. A metod jest wiele: chirurgia laserowa, czyli rozbijanie kamieni światłem, przezskórna – za pomocą endoskopu małe kamienie są od razu wyciągane, duże rozbijane ultradźwiękami i usuwane wraz z moczem oraz litotrypsja polegająca na rozbijaniu kamieni za pomocą wysokoenergetycznych fal wstrzą sowych – cząstki złogów są usuwane z organizmu wraz z moczem.

Niewydolność nerek

Jeśli ostatnio rzadziej oddajesz mocz, pojawiły się obrzęki nóg, rąk i całego ciała, sprawdź, czy masz zdrowe nerki. Gdy są niewydolne, słabo oczyszczają krew i nie usuwają wody, co prowadzi m.in. do wzrostu stężenia produktów przemiany materii, toksyn i przewodnienia, czyli w sumie do zatrucia organizmu.

Niezależnie od przyczyn niewydolność nerek może występować pod dwiema postaciami – jako ostra i przewlekła.

Ostra niewydolność nerek

Ma gwałtowny przebieg, ale jest odwracalna. Raptownie zmniejsza się ilość wydalanego moczu, pojawiają się obrzęki (twarzy, rąk, nóg), nudności, wymioty i biegunki. Jesteś bardzo osłabiona. Może dojść do znacznego wzrostu masy ciała (nawet do kilku kilogramów dziennie!).

W bardzo ciężkiej postaci oddech miewa zapach moczu. Taki stan jest zagrożeniem życia i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. U ok. 60 procent pacjentów choroba towarzyszy operacji chirurgicznej lub urazom przebiegającym ze wstrząsem.

Mogą ją wywołać też: ciężkie zakażenie nerek, odwodnienie, udar cieplny, zatrucia, rozległe oparzenia, niewydolność innych narządów i układów, powikłania ciąży (zwłaszcza stan przedrzucawkowy lub zatrucie ciążowe).

Uwaga: ostra choroba nerek może wystąpić, gdy zmniejsza się przepływ krwi przez nerki, np. przy zawale serca, ciężkiej infekcji lub reakcji toksycznej na leki. Nerki może uszkodzić spożywanie lub wdychanie niektórych substancji toksycznych zawierających alkohol metylowy, czterochlorek węgla, środki chemiczne przeciw zamarzaniu.

Duże ryzyko choroby ponoszą sportowcy (maratończycy, ciężarowcy), którzy nie piją dostatecznej ilości płynów – nagłe uwolnienie białka mięśni (mioglobiny) uszkadza kanaliki nerkowe.

Przewlekła niewydolność

Ta postać niewydolności rozwija się latami i zazwyczaj jest nieodwracalna. Zauważalne objawy pojawiają się, gdy nerki są już mocno uszkodzone.

Wraz z narastaniem choroby czujemy zmęczenie, senność, bóle głowy, drżenie mięśni, ramion, nóg, nudności i mamy zły smak w ustach. Występuje brak łaknienia, co powoduje chudnięcie.

Schorzenie często wynika z cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy. Mogą ją wywołać także toksyczne substancje chemiczne, leki oraz narkotyki. Naukowcy uważają, że uszkadzać nerki, zwłaszcza osób starszych, mogą nadmierne ilości wit. D i białek zawartych w diecie.

Przewlekłej niewydolności sprzyjają również choroby autoagresyjne, a także kłębuszkowe zapalenie nerek, ich torbielowatość i wady wrodzone. Czasami choroba jest uwarunkowana genetycznie lub powstaje w wyniku nieprawidłowego rozwoju układu moczowego płodu w łonie matki (postać wrodzona).

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Tele Tydzień

Zobacz również

  • Zakażenia główną przyczyną występowania dolegliwości intymnych

    Zapytaliśmy Polki, czy wiedzą jaka jest różnica między infekcją intymną o podłożu bakteryjnym a grzybiczym? 42% kobiet nie znało odpowiedzi na to pytanie! więcej