Jak rozpoznać udar mózgu?

Wieczorem pani Weronika miała lekki niedowład ręki. Opadł jej kącik ust, bolała ją głowa, ale rano po objawach nie było śladu. Kilka miesięcy później poczuła się źle, zaczęła tracić oddech i osunęła się na podłogę. W szpi talu rozpoznano udar mózgu.

Udar dotyka zwykle osoby starsze, ale coraz częściej także młode, jeszcze przed 40. rokiem życia. Częstszy jest udar niedokrwienny – występuje u 80 proc. chorych.

W pozostałych 20 proc. przypadków mamy do czy nienia z udarem krwotocznym. Każdy udar może spowodować niedowład lub porażenie kończyn albo kłopoty z mówieniem. Jeśli dotknął prawej półkuli, zaburzenia pojawiają się po lewej stronie ciała (i na odwrót). Początek udaru krwo tocznego poprzedzają zwykle: sza lenie silny ból głowy, wymioty, drgaw ki. Ponad połowa osób traci wówczas przytomność. Chorzy mają zaburzenia świadomości, trudno im oddychać.

Reklama

Udar niedo krwienny spowodowany zakrzepem w naczyniu mózgowym często poprze dzają bóle i zawroty głowy. Czasem towarzyszy im przejściowy niedowład rąk lub nóg, trudności w mówie niu lub przeczulica – nadwrażliwość na dotyk – różnych części ciała. Obja wy mogą narastać w ciągu kilku godzin, nawet dni. Przy udarze spowodowanym przez zator (np. kiedy oderwany skrzep niesiony z krwią nagle zaczo puje tętnicę mózgową) objawów wstępnych prawie nie ma.

Zdaniem lekarzy przyczyną udaru są: zła dieta, brak ruchu, palenie papierosów. Narażone są na niego osoby z nadciśnieniem, otyłe, cierpiące na choroby serca, np. migotanie przedsionków. W wielu przypadkach u podstaw leży silny i długotrwały stres. Stwierdzenie udaru wymaga zrobienia specjalistycznych badań. Dlatego chory powinien w możli wie najkrótszym czasie znaleźć się w szpitalu.

Najważniejsza jest tomografia komputerowa głowy. Im szybciej zostanie prze prowadzona, tym precyzyjniej pozwala określić, jaki obszar mózgu został uszkodzony. Wśród niezbędnych badań znajdują się także EKG, badania biochemiczne krwi (krzepliwość, elektrolity, cukier, próby wątro bowe, mocznik) i USG, które pozwoli określić ocenę prędko ści i kierunku przepływu krwi w tętnicach zewnątrz- oraz wewnątrzczaszkowych.

Postawienie diagnozy umożliwia lekarzom podjęcie skutecznych działań w wielu wypadkach całkowicie odwracających skutki udaru. Podaje się leki zamykające pęknięte naczy nie (w udarze krwotocznym) albo rozpuszczające skrzep (w udarze niedokrwiennym).

Leczenie po udarze jest zazwyczaj długim procesem, który obejmuje pobyt w szpitalu oraz rehabilitację na oddziale specjalistycznym i w domu.

Zdjęcie

/Mat. Redakcyjne
/Mat. Redakcyjne

Grzegorz Borstern – specjalista chorób wewnętrznych

Artykuł pochodzi z kategorii: Choroby

Takie jest życie

Zobacz również

  • Dokuczliwa pokrzywka

    Wywołane nią zmiany przypominają te, które powstają po kontakcie skóry z zielem pokrzywy – stąd nazwa. więcej